فراخوان سومین مجموعه « تبر و باغ گل سرخ

       فرا خوان سراسري شعر

           به منظور نشر سومين مجموعه از سوگسروده هاي " تبر و باغ گل سرخ"

        سيـزده سال از شهـادت بنيانگذار جريان عدالتخواهي و وحدت ملي افغانســتان رهبر شهيـد استاد عبـدالعـلي مزاري (ره)  مي گذرد، اما هنوز عدالت خواهان و اقليت هاي محروم اين مرز وبوم انديشه ها، آرمان ها وفرياد هاي مظلومانه وعدالت طلبانة او را مي ستايند و هرسال با برگزاري پر شکوه مراسم سالروز شهادتش بدون حمايت دولتي وحزبي در نقاط مختلف جهان با خون سرخ او وآرمان هاي بلند اسلامي، انساني وملي او تجديد ميثاق نموده و با خلق آثار علمي، ادبي و هنري ياد و خاطره ي او وياران وفادارش را گرامي مي دارند.

        بابه مزاري (ره) پس از شهادت خود موجب بيداري عمومي مردم و پديد آمدن يک جريان وموج بزرگ ادبي در عرصه شعر مقاومت گرديد که در تاريخ کشور بي نظير است. [1] شاهد اين مدعا دو مجموعه مستقل « تبر و باغ گل سرخ »‌ است که به کوشش شاعر متعهد و دردمند محمد شريف سعيدي و با مقدمه بلندي از چهره ممتاز عرصه شعر وادب معاصر کشور سيد ابوطالب مظفري در اولين و دومين سالروز شهادتش به چاپ رسيده است. در دفتر اول اين مجموعه 75 اثر از 42 شاعر و در دفتر دوم 95 اثر از 44 شاعر چاپ شده است که بلند ترين قطعه اين آثار در قالب يک مثنوي 156 بيتي از شاعر بيدار و دردمند محمد عزيزي مي باشد.

          در سوگ شهادت  شهيد مزاري (ره) وياران صديق او نه تنها شاعران افغانستاني از همه اقوام بلکه فراتر از مرزهاي افغانستان کساني چون سيد علي موسوي گرمارودي از شاعران مشهور ايران و... نيز شعرهاي آتشيني از خودشان به يادگار گذاشتند.

         اکنون به منظور ارج نهادن به فرهنگ ايثار و شهادت و تقدير ازشاعران مقاومت بر آن  هستيم که اشعار و سوگسروده هاي اين عزيزان را در دفتر سوم « تبر و باغ گل سرخ» گرد آوري نمائيم تا به مناسبت چهاردهمين سالگرد شهادت بابه مزاري (ره) به چاپ رسيده ودر اختيار علاقه مندان و ادب دوستان کشور قرار گيرد. از اين رو از شاعران ارجمند مقاومت صميمانه دعوت مي شود که آثار خود را به يکي از زبان هاي دري، پشتو، ازبکي، عربي و اردو همراه با مشخصات ارسال نمايند تا  دبيرخانه نيز به نوبت خود بتواند به چاپ مجموعه توفيق يابد. 

        دبيرخانه مصمم است که سروده هاي غير زبان فارسي را نيز پس از انتشار دفتر سوم به صورت مجموعه مستقل به نشر سپارد. پيشاپيش از کساني که ما را در چاپ و نشر  و اطلاع رساني اين فراخوان در مطبوعات و سايت ها ياري رسانند تقدير وتشکر فراوان به عمل مي آيد.                       

                           دبيرخانه            

                       فراخوان سومین مجموعه « تبر و باغ گل سرخ»

 

آخرين مهلت ارسال آثار:  1/11/1387.      

 تلفن هاي تماس:  [phone]  و  00989359775138

آدرس:  ايران، قم، خيابان امام خميني(ره)، هشت متري لوله، کوچه 4 ، پلاک 50،  

 کدپستي:    9 الي57888 ـ 37187 

 

Website:   www.babamazary.blogfa.com

Emai:

   [e-mail]          [e-mail]

 

---

[1] .   انوشه، حسن، دانشنامه ادب فارسي ؛ ادب فارسي در افغانستان، ج 3، ذيل نام مزاري، تهران، وزارت فرهنگ وارشاد اسلامي ، 1381ش

آخرين گزارشهاازبهسودسه تن ازاردوي ملي هم به جمع شهداي بهسود پيوست

تداوم جنايات كوچي نماها پس از فرمان اخيركرزي نسبت به خروج آنان ازبهسود

1- اقدام به آدم ربايي در دايميرداد

براساس گزارشات موثق، روز دوشنبه 31/4/87 چندتن از جنگجويان كوچي نما كه به منظور ربودن افراد محلي وارد منطقه اي بودك سه شنيه از توابع ولسوالي دايميرداد گرديده بودند با هوشياري مردم ناكام ماند، گفته مي شود  اين اقدام غير انساني مهاجمان با واكنش سريع و به موقع مدافعان مردمي به متواري شدن مهاجمان انجاميده است. قابل ذكر است؛ اين اقدام كوچي نماها درحالي صورت مي گيرد كه سران اقوام كوچي يك روز قبل از اين ماجرا طي بيانيه اي مدعي گرديده بودند كه ديگر هيچ تير اندازي از سوي آنان صورت نخواهد گرفت و آنان طبق فرمان كرزي تصميم به بازگشت دارند!

گفتني است سه شنيه اي دايميرداد، در سه كلومتري دره وردك و در مجاورت مقر ولسوالي دايميرداد قراردارد.

2- ربودن اموال ومواشي مردم

براساس گزارش ديگر به تاريخ 31/4 كوچيها در يك اقدام ظالمانه ديگر بيش از دوصد راس مواشي سادات گرماب دايميرداد را پس از بستن دست و پاي چوپانش با خود برده اند. براساس برخي گزارشات ديگر صدهاراس گوسفند وگاو اهالي تنور در حصه اول بهسودرا نيز كوچيها در اين اواخر با خود برده اند.

 3- چپاول اموال، تخريب مزارع وآتش زدن خانه هاي مردم

طبق اخبار واصله، كوچيها پس از فرمان كرزي مبني بربازگشت آنان نيز در مناطق مختلف بهسود و دايميرداد از چپاول اموال، تخريب مزارع و آتش زدن خانه هاي مردم محلي دست بر نداشته اند! كه قريه جات ذيل از جمله نمونه هاي تداوم سياست زمين سوخته كوچي نماهاي متجاوز است كه در اين چند روز اخير و پس از فرمان كرزي مورد اصابت سياست زمين سوخته كوچي نماها قرارگرفته است:

1- قل ولي، 2- سياگگ، 3- غوجارك 4- كاريزفولاد 5- بيخ كوه، 6- جوازسنگ، 7- قل نعمت، 8- سوخته، 9- قل راه، 10- زريافته 11_ قل ياسا12- ناري 13-چلم جاي 14- يورد بالا 15- يورد پايين 16- دوست قل 17- قريه جات دره تنوراز توابع ولسواليهاي دايميرداد و حصه اول بهسود.

4- تداوم و تشديد جنگ افروزي خشونت، و ارعاب از سوي افراد مسلح كوچي

با آنكه همزمان با صدور فرمان كرزي كوچيها مدعي آتش بس يكجانه از سوي جنگجويان خويش گرديده بودند ولي در عمل بر خلاف تمام ادعاهاي واهي و فريبنده خويش نه تنها به تجاوز و جنگ افروزي خويش پايان ندادند بلكه در مناطقي از تيزك،دايميرداد وحصه اول بهسود به تقويت نيروهاي جنگي و اكمالات نظامي خويش نيز پرداخته اند كه تاكنون عملا هرروز موجب جنگ و خونريزي و خشونت وارعاب بالاي ساكنان محلي گرديده اند.! بنا به گزارشهاي واصله كوچي نماهاي مسلح از ساعت 4 عصر پنج شنبه3/5 بر عليه مواضع نيروهاي دفاع مردمي در ساحات كوهستاني قل راه، چلم جاي، پاي نقط و اسپي بيد دست به تهاجم خونين زده اند كه درگيري ناشي از اين جنگ افروزي كوچي نماها نزديك به ده ساعت و تا نيمه اي شب جمعه 4/5 ادامه داشته است كه منجر به زخمي شدن حد اقل يك تن از مدافعان مردمي گرديده است. هرچند از جزئيات بيشتر اين درگيري خبري دقيق در دست نيست. طبق گفته اي برخي منابع در اثر اين يورش نظاميان كوچي، راه كابل- بهسود در ساحه چلم جاي در روز جمعه مسدود گزارش شده است.!

بر اساس همين گزارش درگيريهاي پراكنده در مناطق مچه قل، سرتنور واوچك نيز جريان دارد.

بنا به برخي گزارشات غير رسمي گفته مي شود مهاجمان كوچي از سمت هزارقاش نيز بالاي ساحه گردن ديوال و مناطق اطراف آن تحركات نظامي داشته است.

براساس برخي گزارشات دامنه اي درگيري روزشنبه در ساحات كوتل اوني نيز كشيده شده وراه كابل- بهسود مسدود مي باشد.      

 5- درگير شدن كوچي نماهاي مسلح با نيروهاي دولتي

بر اساس گزارشات موثق نظاميان كوچي در ساحه دامن پيتاب دايميرداد روز جمعه 4اسد بالاي نيروهاي پوليس ملي آتش گشوده اند كه از جزئيات تلفات و خسارات احتمالي اين آتش باري هنوز اطلاع دقيق گزارش نگرديده است، بر مبناي اين خبر پس از آنكه پوليس ملي به دستور مقام ولسوال ولسوالي دايميرداد روز جمعه 4/5 در اعتراض به چپاول اموال، تخريب مزارع و آتش زدن خانه هاي مردمان محلي توسط كوچي نماها در قريه جات قل ولي، سياگگ، بيخ كوه وجواز سنگ خواستار توقف جنايات و خروج كوچيها و مواشي آنان از قريه جات مذكور و بالاي مزارع مردم مي شوند كوچيهاي مسلح وخشن دست به اسلحه برده و اقدام به تير اندازي با انواع اسلحه سبك و نيمه سنگين بالاي مقامات امنيتي ولسوالي وافراد همراه آنان و پوليس ملي مي نمايد كه در نتيجه اي اين آتش افروزي كوچي نماها گفته مي شود يك عراده موتر پوليس به دست كوچيها افتاده و بعدا به آتش كشيده شده است، افراد پوليس و نيروهاي دولتي حاضر در اين ماجرا،از ترس تير اندازي كوچيهاي وحشي پس از يك ساعت درگيري پراكنده اقدام به فرار و عقب نشيني نموده وجان خويش را از مهلكه نجات بخشيده اند.!

بنا به گزارش واصله، كوچيها در همان حال بدون توجه به هشدار هاي نيروهاي امنيتي دولت و باتير اندازي شديداقدام به ربودن و اسارت تعدادي ازافراد محلي مي نمايند كه به دعوت ولسوال وقوماندان امنيه ولسوالي دايميرداد به حيث نماينده مردم وشاهد جنايات كوچيها و راهبر در تركيب اين هيئت اشتراك ورزيده بوده اند. گفته مي شود حد اقل چهارتن از اين افراد ملكي و سه تن از عساكر پوليس ملي كه توسط كوچي ها در اين ماجرا اسير شده بودند به دست آنان بي رحمانه و به فجيع ترين وجه به شهادت رسيده اند كه جنازه دوتن از عساكر شهيد به مقصد زادگاه شان(بدخشان) روز شنبه انتقال داده شده و اجساد بقيه شهدا توسط اردوي ملي در دايميرداد تحويل مردم گرديده است.

آنچه در اين ميان به گفته اي برخي تحليل گران، قابل تامل ودقت مي باشد آن است كه بيانيه اي سران كوچي مبني بر عدم تير اندازي از سوي افراد مسلح آنان پس از فرمان اخير حامدكرزي و تصميم كوچيها بر خروج از مناطق تحت اشغال، فريبي بيش نبوده كه از ديد ناظران آگاه، اين اقدام سران كوچي، صرفا حركت سياسي و سرپوشي برجنايات وحشيانه آنان به شمار مي رود، كه در واقع در سايه اي اين بيانيه وفرمان حامد كرزي، كوچيها وتحريك كنندگان اصلي آنان تلاش نمودند تاافكار عمومي را از جنايات مذبوحانه و اِعمال سياست زمين سوخته توسط جنگجويان شان در مناطق وسيعي از ولسواليهاي بهسود ودايميرداد منحرف سازند تادر فضاي ايجاد شده و با سوء استفاده ازخوشباوري افراد خام، فرصت جنايت و وحشيگري بيشتر براي خويش فراهم آورند.! 

ده­ها هزار نفر در کابل دست به تظاهرات زدند

ده­ها هزار نفر در کابل دست به تظاهرات زدند

عباس فراسو – کابل
دیروز( سه شنبه اول اسد 1387) ده ها هزار نفر در کابل به خاطر پایان دادن به کوچی گری در افغانستان دست به تظاهرات مسالمت آمیز و گسترده زدند.
این تظاهرات، به دنبال حادثه بهسود صورت گرفت که بیش ازبیست هزار نفر آواره و بیشتر از پانزده نفر در حمله کوچی ها به این محل کشته شده اند. این دومین سال است که حمله کوچی ها در ولایت وردک سبب کشته شدن ده ها نفر می شود. مظاهره کننده های دیروزکه بالای صدهزارنفرتخمین زده می شود، خواهان پایان دادن به کوچی گری در افغانستان شدند. در این راهپیمایی شعارهای "ما عدالت می خواهیم"، "کرزی، کرزی؛ استعفا، استعفا" و... سر داده می شد.
این تظاهرات از غرب کابل ، چنداول وچهارقلعه وزیرآباد شروع شد که به صورت مسالمت آمیز پایان یافت. تظاهرات با حضور حاج محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان و رییس کمیسیون دینی، فرهنگی و تحصیلات عالی پارلمان افغانستان پایان یافت. آقای محقق درجمع دههاهزارنفری مردم درحالیکه واسطه حامل وی به سختی توانست ازمیان جمعیتی که شعارحمایت ازاو را سرمیدادند عبورکرده وبه جایگاه برسد، طی سخنرانی کوتاه باصدای شکسته و حاکی ازخشم خطاب به تظاهرکننده گان گفت من ازشما تشکرمیکنم که به ندای مظلومانه شهداء وآواره گان بهسود پاسخ دادید. امید وارم دنیاصدای شمارا شنیده باشد ودولت به معضله خطیربهسود رسیده گی کند اگرچنانچه صدای شماشنیده نشود وبه مساله بهسود رسیدگی نگردد بازهم تظاهرات خواهیم کرد و بازهم فریاد خواهیم زد.آقای محقق خطاب به مردم گفت ازشما می خواهم تظاهرات را خاتمه بدهید وبه خانه های تان برگردید چون مساله امنیت جان شما مهم است. وزارت های نام نهاد عدلیه وداخله ازمن خواسته اند که به دلیل دریافت راپورهای مبنی برنفوذ افراد انتحاری درشهرنمی توانند امنیت مظاهره را بگیرند. درمقابل مردم با شعارهای محقق محقق حمایتت می کنیم ازوی خواستند به اعتصاب خود پایان دهد.
آقای محقق بعد از هفت روز اعتصاب غدایی نامحدود، دیروز درحالی اعتصاب غذایی اش را پایان داد که جمع کثیری ازخوانواده های شهداء به محل اقامت اوآمده وپیرزنان وفرزندان شهداء ازوی خواستند به اعتصاب خاتمه بدهد. درحالیکه بعضی ازآنان نان گرم وتعدادی پیاله های شیربا خود آورده بودند به آقای محقق غذا دادند.به دنبال آن جمعیت کثیری دراطراف خانه اوحلقه زده و با دادن شعارهای حمایت ازمحقق گفتند تا ایشان به اعتصاب خود پایان ندهد به خانه های خود نخواهند رفت، آقای محقق درجمع آنان حضوریافته ودرمحضرتظاهرکنندگان مقداری شیرنوشید که باهلهله و کف زدن های ممتد مردم استقبال گردید.
آقای محقق از فرمان جدید کرزی مبنی بر خروج کوچی ها از بهسود، انتقاد کرد. وی گفت که اول زمان خروج کوچی ها نامعلوم است. دوم از خساره کوچی نامبرده شده اما از مردم محل نامبرده نشده است و سوم هم در این فرمان آمده است که سالهای آینده مطابق فرمان دولت های قبلی کار خواهد شد در حالی که اگر این گونه شود، باید مردم محل را بیرون کنند و کوچی ها را از پشاور، باجور و جاهای دیگر بیاورند. وی اعلام کرد که در صورت توجه نکردن دولت به مساله، به اعتراضات خود ادامه خواهد داد.این دومین تظاهرات در طی سال جاری است که برای پایان دادن کوچی گری در افغانستان، در کابل راه اندازی شده است. تظاهرات دیروز بزرگترین تظاهراتی بود که در آن ده ها هزار نفر به شمول زنان شرکت کرده بودند. کاظم وحید عضوی کمیته راه اندازی تظاهرات می گوید: "چندین سال پی در پی است که خشونت ها و تجاوزات در مناطق بهسود شروع شده و ادامه دارد و ما می خواهیم بگوییم که ما از خشونت بیزاریم و ما صلح و مرحله قانونیت را پذیرفته ایم از دولت و جامعه جهانی می خواهیم که به این مشکل توجه جدی کند و کوچی ها مطابق قانون اساسی اسکان دایمی بدهند".
وی ادامه می دهد که: "امروز روشن شده حلقات خاصی با مانیفست مشخصی کار می کنند، اگر مشخص تر بگویم 13 ماده پیشنهادی در کتاب سقاوی دوم، مانیفست همین دولت است که بر اساس همان حرکت می کند. کوچی ها تنها پشتون نیستند و متشکل از اقوام مختلف است که به شکل کوچی گری زندگی می کنند و اموال غیر منقول ندارند؛ اما امروز در فرهنگ سیاسی کشور ما کوچی یعنی پشتون که ابراز برای توسعه طلبی قومی شده است".اقای وحیدی می گوید که علی رغم فرمان کرزی جنگ ها ادامه دارد و اردوی ملی نیز از کوچی های مسلح حمایت کرده است.
کوچی ها متشکل از قوم پشتون، جوگی ها، جت ها، گجر ها و دیگر اقوام می باشند که اسکان ثابت ندارند و در تابستان در مناطق مرکزی و شمال افغانستان می روند و در فصل سرما فراتر از مرزهای شرقی و جنوبی افغانستان می روند. اما، امتیازات سیاسی که به نام کوچی در ساختار سیاسی افغانستان لحاظ می شود همواره به نام قوم پشتون و کوچی های پشتون تبار لحاظ می شود که ساییر اقوام که به شکل کوچی گری زندگی می کنند فراموش می شوند.
محمد ولی یکی دیگر از تظاهرات کننده ها می گوید که اگر دولت این بار پاسخ قانع کننده ندهد، به تظاهرات خود ادامه خواهند داد. اسد الله احمدی یک دیگر از تظاهرات کننده ها می گوید: "هدف از تظاهرات ما این است؛ همان گونه که بقیه ملت افغانستان دی دی آر شدند و خلع سلاح شدند کوچی های مسلح هم باید خلع سلاح شوند و جلو تجاوزشان گرفته شود تا امنیت را اخلال نکنند".خانم صدیقه از مهاجرین حصه اول بهسود در این تظاهرات است، می گوید: "کوچی ها خانه های ما را چور می کردند و ما مجبور شدیم که فرار کنیم. سالهای قبل کوچی ها در کوه ها بوند اما در این دوسال بر کشت زارهای مردم حمله می کنند".سال گذشته در 19 جوزای نیز کوچی ها در بهسود حمله کرده و  که 15 نفر کشته، 15 نفر زخمی به شمول چهار زن، بیش از 20 هزار انسان آواره، بیش از 212 میلیون خساره مالی به آن مناطق وارد آمد و سه قریه توسط کوچی ها به آتش کشیده شد. در بهار سال جاری نیز هزاران نفر در کابل دست تظاهرات زدند تا به کوچیگری پایان داده شده و از ورود کوچی ها در مناطق مرکزی ممانعت صورت بگیرد، که دولت افغانستان آن را نادیده گرفت. اعتراض کننده ها خواهان حل و اسکان دایمی کوچی ها شدند و از دولت و سازمان ملل  خواستند که به مساله کوچی ها توجه کرده و مطابق قانون اساسی افغانستان حکومت وظیفه دارد که کوچی ها را اسکان دایمی بدهد. در 19 حمل سال جاری بحث بر سری مواد قانون انتخابات در پارلمان زمانی به تشنج کشیده شد که علم گل نماینده کوچی ها ساکنان غیر کوچی افغانستان را مهاجر خواند و کوچی ها را ساکنان اصلی افغانستان قلمداد کرد که منجر به اعتراض بیش از صد نماینده پارلمان شد، و نماینده های معترض مدت طولانی پارلمان افغانستان را تحریم کردند.اما با وجود اعتراضات مردم، دولت جواب قانع کننده برای مردم نداده است. از سوی سازمان ملل متحد که ضامن اصلی صلح و ثبات در افغانستان است، نیز به گونه جدی به این مشکل نپرداخته است. پروسه دی دی آر و دایاگ که مسوولیت جمعی آوری سلاح از بین مردم را دارند، در مورد کوچی ها سکوت کرده و آن ها راخلع سلاح نکرده است. این تظاهرات بزرگترین تظاهرات مردمی در کابل است که بطور مسالمت آمیز پایان یافت.

منبع:روزنامه افغانستان